සනාතන ධර්මය (සංස්කෘත: सनातन धर्म) යනු හින්දු දහම හැඳින්වීමට හින්දු භක්තිකයන් විසින් භාවිතා කරන අන්තර නාමයකි. එය හින්දු ධර්මයේ "සදාකාලික" සත්‍යය සහ ඉගැන්වීම් ගැන සඳහන් කරයි. එය "ජීවත්වීමට ඇති ස්වභාවික සහ සදාකාලික මාර්ගය" ලෙසද පරිවර්තනය කළ හැක. මෙම යෙදුම පොදුවේ හින්දු ධර්මය සඳහා ඉන්දියානු භාෂාවල භාවිතා වේ.
නිරුක්තිය
සංස්කෘත භාෂාවෙන්, සනාතන ධර්මය ආසන්න වශයෙන් "සදාකාලික නීතිය" හෝ, "සදාකාලික මාර්ගය" ලෙස පරිවර්තනය කෙරෙයි. පාලි භාෂාවෙන් එය ධම්මෝ සනාතනෝ (धम्मो सनन्तनो) වේ.
ධර්මය බොහෝ විට "රාජකාරිය", "ආගම" හෝ "ආගමික රාජකාරිය" ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති නමුත් ගැඹුරු අර්ථයක් ඇත. මෙම වචනය පැමිණෙන්නේ "ද්‍රි" යන සංස්කෘත මූලයෙන් වන අතර එහි අර්ථය "පැවැත්වීම" හෝ "යමකට අනුකලනය" යන්නයි. (උදා: සීනිවල ධර්මතාවය මිහිරි විය යුතුය, ගින්නෙහි උණුසුම විය යුතුය) පුද්ගලයෙකුගේ ධර්මතාවය සමන්විත වන්නේ ඔවුන්ගේ ආධ්‍යාත්මික සහ බෞතික යන දෙඅංශයේම සහජ ලක්ෂණ අනුව ඔවුන්ව පවත්වා ගෙන යන, අනුරූප වර්ග දෙකක් උත්පාදනය කරමිනි.
- සනාතන ධර්ම - ආත්මීය වශයෙන් කෙනෙකුගේ අධ්‍යාත්මික අනන්‍යතාවයට අනුව ඉටු කරන යුතුකම් සහ ඒ අනුව සෑම කෙනෙකුටම එක හා සමාන වේ.
- වර්ණාශ්‍රම ධර්ම - කෙනෙකුගේ බෞතික ස්වභාවයට අනුව ඉටු කරන ලද යුතුකම් සහ එම කාලය තුළ පුද්ගලයාට විශේෂිත වේ.
සනාතන-ධර්ම සංකල්පයට අනුව, ආත්මයේ සදාකාලික සහ සහජ නැඹුරුව වන්නේ සේවය කිරීමයි. සනාතන ධර්මය යනු ලෝකෝත්තර වීම, අපගේ තාවකාලික විශ්වාස පද්ධතිවලින් ඔබ්බට ගිය විශ්වීය සහ අක්ෂීය නීති වලට යොමු වීම වේ.